Kolansız düz halatı ortası yükün ortasına gelecek biçimde yükün üstünden aşır ve yükün tepesinde, ortada bir kroz yap.
Her iki yanda halatın ucunu yukarıdan bu krozun içinden geçir ve aşağıda, ayağın sığacağı uzunlukta, neredeyse yere değen bir ilmek bırak.
İki yandaki ilmekleri hayvanın karnının altından karşı yana uzat; her yükçü öbür yandan gelen ilmeği alsın (Post'ta öbür yandaki yükçü kendi ilmeğini, gelen ilmeğin içinden geçirerek verir).
Her yanda halatın ucunu, karşıdan gelip yük yanına kaldırılan ilmeğin içinden geçir.
Yük yanlarının üstünde halatı biraz yayıp iki yükçü aynı anda çekerek boşu al.
Öbür yandaki uca bir izbarço kasası yapıp yakın yana uzat, yakın yandaki ucu bu kasadan geçirip son kez ger ve bağla.
Kolanı ve kancası olmayan düz bir halatla yükü hayvana bağlayabilmek; elde yük halatı ve olağan semer yokken çare olmak.
Ne zaman
Bilinmiyor; en geç 1914'te Post'un kitabında anlatılır.
Kim buldu
Bilinmiyor; Daly'ye göre en çok sığır çobanları kullanırdı.
Adı nereden gelir
Kaynaklar adı açıklamaz; Daly ilmekleri ayağın sığacağı kadar uzun bırakır ve Meksika biçiminde halkalı kolanın bu ilmeğin ('stirrup', üzengi) yerini tuttuğunu yazar.
Hikâyesi
Stirrup hitch, kolanı ve kancası olmayan düz bir halatla yükü yük hayvanına bağlayan bir yük bağlamasıdır. ABD Ordusu'nun baş katırcısı Henry W. Daly'nin 1917 tarihli el kitabına göre bu bağı en çok sığır çobanları sürü toplamada ve yolda kullanırdı, bazen sıradan binek eyeriyle; Meksika'da ise eşek ve hasırdan yapılmış semerle kullanılırdı, ama orada ilmek yerine iki ucunda halka olan 60 cm kadar kısa bir kolan hayvanın karnının altında tutulurdu. Charles Johnson Post'un Horse Packing'i (1914) onu acil durum bağları arasında sayar: tahta semerle, aparejo denen dolgulu semerle, sıradan bir eyerle, hatta yük uygunsa yalnız bir hayvan ve bir halatla atılabilir; iki kişilik bir bağdır ama tek kişi de atabilir.