At ya da ineği boynundan halatla bağlarken halkanın daralıp hayvanı boğmasını önlemek.
Ne zaman
En geç 1921: Dana ve Pearl'ün kitapçığında çiftçiler ve hayvancılar arasında yaygın bir bağ olarak anlatılır.
Kim buldu
Bilinmiyor.
Adı nereden gelir
Kaynak adın kökenini açıklamaz; ad yalnızca bağın ata atıldığını söyler, kaynak da onu at ya da inek bağlamak için anlatır.
Hikâyesi
H. J. Dana ve W. A. Pearl'ün, Washington Eyalet Koleji'nin mühendislik bülteni olarak Aralık 1921'de yayımlanan The Use of Ropes and Tackle kitapçığı, bu bağı 'horse hitch ya da tie' adıyla verir ve çiftçilerle hayvancıların at ya da ineği halatla bağlarken hayvan boğulmasın diye sık kullandığını yazar. Bağ iki düğümden kurulur: bedende atılıp sıkılmadan açık bırakılan bir basit düğüm ve halatın ucuna atılan ikinci bir basit düğüm ya da stevedore knot; halat hayvanın boynundan dolaştırılınca düğümlü uç açık düğümün içinden geçirilir. Yazarlara göre böyle kurulan halka kaymaz ve hayvanı boğmaz. Aynı sayfada yazarlar, yanlış oturtulunca kayar ilmeğe dönüşebilen halter tie'ın bir atın boynuna hiç atılmaması gerektiğini de vurgular.
Kaynaklı bir Türkçe adı yok; İngilizce adı kullanıyoruz.
Nerede kullanılmaz
Hayvanı bir nesneye bağlamak için tek başına yetmez; kaynak onu yalnız boyna atılan halka olarak anlatır, direğe ya da yemliğe bağlamak için manger tie gibi başka bağlar verir.
Zaafı
Kaymaz ve boğmaz savı yalnız Dana ve Pearl'ün kısa anlatımına dayanır; kaynakta deneme ya da dayanım bilgisi yoktur.